zondag 7 februari

Lieve achterblijvers:

We zijn er!
Nadat we 2 uurtjes in de bus hebben gezeten, gingen we op zoek naar de gate. Ondertussen moesten er een aantal dames naar de wc om uitgebreid hun make-up bij te werken. Uiteindelijk hebben we op tijd de gate gevonden en zijn we allemaal ingecheckt en geboard. Bij de douane leek het bijna een striptease door de riemen, muntjes, sieraden etc die de scanners op hol deden slaan.
In het vliegtuig schrokken we behoorlijk van de prijzen van de drankjes. 3 euro's voor een klein flesje water! We hebben behoorlijk wat turbulentie gehad en een paar mensen hadden wat last van hun oren gekregen. Nadat we een verloren tas en portemonnee hebben teruggevonden, stapten we in de bus richting de school. Daar aangekomen stonden de gastgezinnen al op ons te wachten. Na een hartelijk ontvangst (wat zijn ze toch lief) ging iedereen op weg naar hun huis voor een uitgebreide ontvangstlunch. Dit varieerde van complete sushi schotels tot 3 gangen menu's met friet en alles er op en eraan. We waren trots op de open manier waarop onze leerlingen zichzelf voorstelden en met de 'vreemde' mensen mee naar huis gingen.
's Middags troffen we elkaar weer op het strand om in de heerlijke zon (15 graden) te wandelen en een spel te spelen. Dat de Nederlanders de spelregels niet begrepen, deed niet af aan de gezelligheid.
Zometeen het welkomstdiner in een restaurant in Sobreda en morgen de familiedag.

Veel groeten,
Inge en Margriet


Hallooo

Dit is al de 2e dag in Sobreda voor ons, ik schrijf deze blog om 12:56.
Ik zit bij een hele aardige familie die heel veel voor me willen doen, ze blijven maar vragen of ik nog wat wil en zelfs als ik nee zeg, proberen ze me toch nog wat te geven. De ouders van mijn uitwisselingsmaatje zijn gescheiden, ik verblijf in het huis van de vader. De vader kan nauwelijks engels maar de vriendin van de vader gelukkig wel. Ik heb van de andere nederlanders gehoord dat zij ook bij slecht engels-sprekende ouders zitten. Maar net zoals bij mij blijven ze toch wel altijd vriendelijk. De uitwisselingsmaatjes zijn ook allemaal erg vriendelijk, ze praten veel met ons. Ook degene die niet goed engels kunnen blijven het toch proberen om met ons te praten. Ook bij het eten en uitgaan bleven ze het grootste deel van de tijd bij ons, soms liepen ze wel weg met elkaar maar ze kwamen altijd terug naar ons. Voor zover gaat alles volgens mij nog goed met betrekking tot de mensen hier, we beginnen allemaal vrienden met elkaar te worden.

Je zal snel meer horen van ons vanuit Portugal,
Guido